[FOTO] Żołnierze niezłomni spoczęli na cmentarzu w Górkach Wielkich

W uroczystości pogrzebowej wzięli udział: rodziny Bohaterów, przedstawiciele władz samorządowych, wojska, organizacji społecznych, instytucji, poczty sztandarowe, opozycjoniści.

Instytut Pamięci Narodowej reprezentowali: dr hab. Karol Polejowski, zastępca prezesa IPN oraz Adam Siwek, dyrektor Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN oraz delegacja katowickiego IPN - Jan Kwaśniewicz, naczelnik OBUWiM w Katowicach z Anną Binek-Zajdą oraz Dominikiem Grabisem.

W homilii podczas mszy pogrzebowej proboszcz parafii pw. Jana Sarkandra w Górkach Wielkich o. Ignacy Winiarski OFM podkreślił: "dzieła Instytutu Pamięci Narodowej, a także innych zaangażowanych, aby przywracać dobre imię i pamięć o „żołnierzach wyklętych”, są potwierdzeniem tego, że Bóg ich uznał za godnych siebie. A ta dzisiejsza uroczystość pogrzebowa jest potwierdzeniem, że pośmiertnie przywrócona jest im godność, dobra pamięć o nich, a także przywrócona jest nadzieja".

- Wszyscy oni zginęli jeszcze przed trzydziestym rokiem życia. Każdy z nich miał swoje marzenia. Żaden z nich nie chciał ginąć. Przysięga, którą złożyli Bogu i Ojczyźnie dziesiątki lat temu, została wypełniona. Państwo polskie, które mam zaszczyt reprezentować na dzisiejszej uroczystości, dopełnia swojego obowiązku, jakim jest godny, państwowy pochówek - mówił zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr hab. Karol Polejowski.

W imieniu rodzin Niezłomnych przemawiał krewny braci Dańców - Wojciech Gruszczyk. Wyraził wdzięczność Instytutowi za odnalezienie prochów i ich godny pochówek. Przypomniał, że Ludwik został zamordowany w wieku 23 lat, Roman i Józef 25 lat, a Leopold 29 lat.

- Synowie tej ziemi zostali zdradziecko zamordowani, bo chcieli żyć w wolnym i suwerennym kraju. Dziękują nam, że doceniamy ich walkę, męczeństwo i śmierć za ojczyznę. Dziękują nam i wołają o pamięć, żeby ich śmierć nie poszła na marne. (...) Nie dajmy ich obrażać, poniżać. Powtarzajmy na każdym kroku, że to nasi bohaterowie, przez wiele lat zapomniani, ale nie przez tutaj zgromadzonych. W naszych sercach zawsze byli obecni - zaznaczył Gruszczyk.

Biogramy

Leopold Daniec ps. „Leszek” urodził się 9 września 1917 r.

Józef Daniec ps. „Jastrząb” urodził się 23 września 1921 r. Obaj bracia byli żołnierzami Zgrupowania Oddziałów Leśnych VII Okręgu Wojskowego Narodowych Sił Zbrojnych kpt. Henryka Flamego ps. „Bartek”. Służyli w Samodzielnym Oddziale Leśnym im. „Szarego” dowodzonym przez Antoniego Bieguna ps. „Sztubak”. Obaj zostali zamordowani we wrześniu 1946 r. pod Malerzowicami Wielkimi w dawnym majątku Scharfenberg przez funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa w ramach operacji o kryptonimie „Lawina”. Szczątki jednego z braci zostały odnalezione w wyniku prac poszukiwawczych prowadzonych przez IPN w październiku 2012 r. w pobliżu Malerzowic Wielkich na Opolszczyźnie.

Roman Bączek - żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych. Urodził się 13 czerwca 1921 r. w m. Górki Wielkie. Żołnierz Zgrupowania Oddziałów Leśnych VII. Okręgu Wojskowego NSZ pod dowództwem kpt. Henryka Flamego „Bartka”. Został zamordowany we wrześniu 1946 r. w Starym Grodkowie przez funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa w wyniku operacji o kryptonimie „Lawina”. Szczątki Romana Bączka zostały odnalezione w wyniku prac poszukiwawczych prowadzonych przez IPN wiosną 2016 r. w Starym Grodkowie.

Ludwik Kłósko ps. „Wigura” urodził się 16 sierpnia 1923 r. W 1941 r. został wywieziony do Niemiec na przymusowe roboty, a pod koniec 1944 r. osadzono go w obozie koncentracyjnym KL Gross-Rosen. Wiosną 1945 r. wrócił w rodzinne strony. W 1946 r. zaangażował się w działalność konspiracyjną dołączając do patrolu sierż. Stanisława Włocha ps. „Lis”, a następnie oddziału plut. Ludwika Byrskiego ps. „Żbik”, wchodzącego w skład zgrupowania Narodowych Sił Zbrojnych kpt. Henryka Flamego ps. „Bartek”.

Uczestniczył w licznych akcjach zbrojnych grupy. Został aresztowany po starciu oddziału „Żbika” z obławą UB-MO-KBW w rejonie wsi Kocierz Moszczanicki w Beskidzie Małym w dniu 13 sierpnia 1946 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie wyrokiem z 24 października 1946 r. skazał „Wigurę” na karę śmierci, którą wykonano przez rozstrzelanie 8 listopada 1946 r. w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie.